Astrologia a psychologia. Alternatywne sposoby pomocy w kryzysie psychicznym.

Jakiś czas temu napisałam tekst będący ogólnym przeglądem i wprowadzeniem do, mniej lub bardziej, alternatywnych sposobów radzenia sobie z kryzysami psychicznymi oraz wspierania swojego rozwoju.

Przygotowując się do rozwinięcia tematu zapytałam kilka osób , które poświęcają czas na zgłębianie astrologii, co im to daje. Wbrew stereotypom nikt nie powiedział że chce poznać przyszłość. Poważnie.

Po co to robimy? Co daje nam nauka astrologii?

  • Możliwość spojrzenia na swoje sprawy z innej perspektywy, przez pryzmat innej filozofii niż dominująca w naszej współczesnej kulturze. Potrzebne, gdy znane z domu i środowiska schematy okazują się nie wyczerpywać tematu przeżyć i sytuacji jakie nas spotykają.
  • Świadomość, że nic z tego, co jako ludzie tworzymy nie jest wieczne.Świadomość nieuchronności zmiany, płynności. Jedno z podstawowych założeń w astrologii to cykliczność. Nie tylko w życiu człowieka, ale każdego przedmiotu, dzieła artystycznego, organizacji, ustroju, państwa
  • Poczucie pełni, sensowności celowości wszelkich doświadczeń. Przyswojenie nowych struktur(zasad), które dają poczucie bezpieczeństwa w kryzysie. Pomagają, gdy rozpadają się inne schematy i struktury takie jak trwałość małżeństwa, zasada bycia nagradzanym za dobrze wykonywaną pracę.
  • Poczucie, że w swoich przeżyciach nie jesteśmy wyjątkowi, dziwni, że są one naturalne u ludzi od setek lat. Kontakt z historią i doświadczeniem pokoleń.
  • Pogłębienie wglądu w swoje problemy, poprzez rozważenie kolejnych, alternatywnych źródeł kryzysów. Bliscy ludzie obracają się najczęściej w podobnym środowisku, mają zbliżone doświadczenie, pozycję w społeczeństwie, charaktery i dlatego przyjaciele bardzo często nie są w stanie pomóc nam w zrozumieniu natury naszych dylematów.
  • Dzięki projekcji życia psychicznego, emocjonalnego na symbole w kosmogramieułatwia dostęp do naszej nieświadomej, emocjonalnej, instynktownej sfery. Kosmogram, poprzez wieloznaczność i wysoki poziom skomplikowania, pełni role psychoanalityka (psychoanaliza) . W powiązaniu symboli doszukujemy się przeżyć i wydarzeń prawdziwego życia co stanowi alternatywę dla retrospekcji .
  • Symboliczne rysunki ułatwiają skupienie i kontemplacje. Dość często się zdarza, że po analizie układów symbolicznych, doznaje się efektu olśnienia a rozwiązanie przychodzi jak po śnie.To upodabnia analizę kosmogramu do działań arteterapeutycznych
  • Analiza kosmogramu to rodzaj intelektualnej medytacji, która wycisza emocje, odciąga od natręctw.
  • Astrologia umożliwia lepsze zrozumienie nie tylko wydarzeń z własnego życia ale i procesów społecznych.
  • To poznanie alternatywnego podziały na fazy, cykle w życiu człowieka. Schemat naukowy w psychologii rozwoju uwzględnia cykle i kryzysy co nie wyczerpuje całego spektrum ludzkich przeżyć związanych ze zmianami.

Astrologia – podejście tradycyjne, sceptyczne i współczesne.

Ślady posługiwania się symbolika astrologiczną odnajduje się o wiele wcześniej ,niż datowane są odkrycia astronomiczne w kulturze zachodniej. Analizy wpływu wydarzeń kosmicznych na życie na ziemi dokonywane były kilka tysięcy lat przed naszą erą w Babilonie, Egipcie, czy Mezopotamii.

Historycznie stawiano na potencjalnie wróżebną moc analizy układu planet na horoskopie nazywanym kosmogramemObecnie, ujęcie humanistyczne, odwołujące się do psychoanalizy, jest częściej spotykane.

Zapewne za sprawą psychoanalityka Junga , który wskazał również na potencjalne naukowe uzasadnienie zależności pomiędzy wydarzeniami w kosmosie i na ziemi. Zaproponował synchroniczną zależność  pomiędzy zdarzeniami. Było to już po tym, jak naukowcy krytycznie odnieśli się do możliwego związku przyczynowo skutkowego pomiędzy wydarzeniami w kosmosie a życiem pojedynczego organizmu ludzkiego, zwierzęcego, roślinnego.

 

Miłośnicy akademickości zapewne parskają teraz z niesmakiem. A ja chciałabym im przypomnieć, że dość często, w ciągu zaledwie kilkudziesięciu lat dowody naukowe okazują się być błędne w założeniach a oparte na nich tezy są odrzucane.

Zwracam zatem uwagę na to co uświadomiłam sobie min. dzięki astrologii- każdy z nas szuka bezpieczeństwa w schematach .To wynika z naszej biologicznej słabości.

Nie ma wielkiej różnicy pomiędzy ułudą bezpieczeństwa opartego na przynależności kulturowej wypływającej z narodowości, religii, ze zwyczajów. Podobnie z ułudą bezpieczeństwa wynikającego z posiadania poglądów opartych na stale weryfikowanych dowodach naukowych, ułudą ideologii, która zbawi świat lub ułudą polegania na wierze w anioły, które spełniają marzenia.

Dlatego poznawaniu powinna towarzyszyć etyka wewnętrzna, która ogranicza nasze zachłyśnięcie się jedynie słuszną prawdą i niesamowicie skutecznym patentem na pomoc każdemu. 

Znając pułapki ludzkiej psychiki można podróżować przez świat i z pełną otwartością czerpać co najlepsze, bez zatracania się. Robić to mniej dogmatycznie, z krytycyzmem i odrzucając to co mniej szlachetne.

Porównanie astrologicznych i psychologicznych faz rozwoju w życiu człowieka.

To o czym rozprawia astrologia pokaże w zestawieniu z podejściem psychologicznym.

Symboliczne ujęcie następujących po sobie przeżyć to zagadnienie podejmowane przez psychologię rozwoju człowieka. Poniżej Erikson i jego fazy rozwojowe z uwzględnieniem kryzysów, czyli konfliktów wewnętrznych w poszczególnych okresach życia.

Odnosi się do psychicznego, osobowościowego tła wydarzeń a nie do następujących po sobie faktów takich jak rozpoczęcie nauki w szkole, czy małżeństwa.

 

Faza I- okres niemowlęcy– ufność a nieufność i wypracowanie nadziei na doznanie przyjemnych bodźców ze strony otoczenia a uniknięcie przykrych.

 

Faza II-okres wczesnego dzieciństwa 1-3 lata-autonomia a wstyd i wątpliwości i poznanie woli, wypracowanie zaufanie do siebie,  które pozwala wpływać na otoczenie poprzez własne działania

 

Faza III-okres dzieciństwa 3-7 lat- inicjatywa a poczucie winy i dążenie do osiągania stawianych celów bez popadania w konflikty z otoczeniem w czym przydaje się stanowczość.

 

Faza IV- okres szkolny 7-12 lat- pracowitość a poczucie niższości prowadzi do kształtowania kompetencji takich jak systematyczność, solidność.

 

Faza V- okres adolescencji 12-20 lat– tożsamość a zaburzenia tożsamości, czyli niepewność roli i zapobieganie tym zaburzeniom poprzez wierność sobie.

 

Faza VI- wczesna dorosłość 20-35 lat – intymność w silnych relacjach z innymi a izolacja i zaabsorbowanie sobą w czym pomaga poznanie uczucia miłości.

 

Faza VII- dorosłość 35-60 lat – generatywność/kreatywność – praca na rzecz udoskonalania siebie, społeczeństwa, przyszłych pokoleń, opieka przedsięwzięciami, innymi ludźmi lub stagnacja, eksploatowanie cechy jaką jest troskliwość.

 

Faza VIII- późna dorosłość powyżej 60 roku życia – poczucie integralności wewnętrznej lub rozpaczy z powodu minionych doświadczeń, dążenie do przyjemności z uporządkowania minionych doświadczeń i pogłębienia w ten sposób życiowej mądrości.

 

 

A teraz zerknijcie na fazy astrologiczne umownie określane jako domy lub znaki zodiaku.

 

Faza I  – świadome zaistnienie, autoprezentacja, inicjacja, zaprezentowanie światu ja, swoich zasobów

 

Faza II- Początek procesu wykorzystywania posiadanych zasobów w doświadczeniu. Sytuacja wymusza działanie z powodu teoretycznej gotowości człowieka do sprostania wymaganiom środowiska więc rozpoczyna on praktykę, sprawdzanie siebie w działaniu.

 

Faza III – To komunikowanie otoczeniu i z otoczeniem a przez to poznawanie jego możliwości i swoich możliwości w nim. Inaczej, ustanawia się więź pomiędzy nami a innymi ludźmi i obiektami. Stajemy się całością tworząc różne środowiska społeczne takie jak klasa szkolna, zespół pracowników, sąsiedzi.

 

Faza IV – Faza nadawania struktury, porządkowania chaosu w sobie i koło siebie np. podświadomości, doświadczeń. Strukturyzacja doświadczeń indywidualnych, odkrywanie praw rządzących światem wewnętrznym patrząc na ich zewnętrzną manifestację. Coś co robimy jest emanacją tego kim jesteśmy. Następuje wzmożona potrzeba odkrycia i poukładania siebie na tej podstawie. To zapewni łatwość świadomego wyboru kolejnych dróg i sposobów postępowania, które ochronią nas przed niedogodnościami, przykrościami.

 

Faza V – Poszukiwanie wolności wyrażania samego siebie w sytuacji ograniczeń wewnętrznych i zewnętrznych. Twórczość jako rodzaj gry siebie ze światem polegającej na sprawdzaniu co mogę osiągnąć środkami jakie są mi udostępnione np. mając farby i kartkę papieru, mając do dyspozycji tablicę na portalu społecznościowym. Próba odnalezienia wolności wyrażania w zastanych warunkach zewnętrznych ale i wewnętrznych takich jak wrażliwość psychiczna, która sprawia, że choćby chodzenie nago ulicami było dozwolone my poczujemy się skrępowani. Sytuacja ,,co nie jest zakazane jest dozwolone”.

 

Faza VI – Poszukiwanie najlepszych sposobów przystosowywania natury do swoich wizji i potrzeb, przekształcania inspiracji w coś co można prezentować światu w różnych sytuacjach-każdy rodzaj sztuki warsztat malarski, doskonalenie umiejętności wokalnych , trening sportowy, tresura zwierząt, porządkowanie, zagospodarowywanie świata.

 

Faza VII – Spolaryzowanie, skonfliktowanie ze środowiskiem zewnętrznym dla wspólnego dobra. Unaocznienie punktów w których nie zgadzamy się z otoczeniem społecznym, z masami bądź indywidualnymi osobami.

 

Faza VIII– Przechodzenie żałoby jako zmiany i przejścia do czegoś nowego, Godzenie się ze stratą, radzenie z niepewnością. Transformacja wewnętrzna lub zewnętrzna.

 

Faza IX- Moment nauki –przyjmowania idei i przekazywania jej. Sytuacja zmiany w życiu, która wymusza na nas dalsze kształcenie, rozwój wewnętrzny lub zewnętrzny.

 

Faza X – Ograniczenia i samoograniczenia w kontakcie pomiędzy jednostką a społeczeństwem. Zderzenie potrzeb środowiska zewnętrznego, wychodzących od innych ludzi z własnymi możliwościami daje odpowiedź na pytanie dotyczące wyboru właściwej formy działania. Podejmowanie decyzji, które nie wpływają tylko na człowieka. Podjęcie się odpowiedzialności.

 

Faza XI – Testowanie wprowadzonych w życie zmian aż do wyczerpania ich zasobów i stworzenia się konieczności dokonania kolejnych przeobrażeń. Sytuacja posiadania nadmiaru energii, którą oddajemy w pracy na rzecz grup, społeczności w celu jej ulepszenia, czyli docelowo dokonania kolejnej zmiany.

 

Faza XII – Sprawdzenie się w szczerej i bezinteresownej ofiarności wobec innych. Sytuacja gdy wszystko inne zawiodło i pozostaje tylko miłość, nadzieja, czy wiara.

 

milosc a astrologia
Astrologiczne etapy rozwoju miłości.

 

 

 

Co łączy psychologiczny i astrologiczny schemat życia człowieka?

Nieostre granice opisywanych zjawisk. Oznacza to, że odczucia związane z fazami nie wystąpią u każdego, nie pojawią się w identycznym czasie i niekoniecznie będą zawierały całe spectrum przeżyć. U każdego czas, natężenie będą różne.

Próba wyczerpania tematu ludzkiego życia, spojrzenie przez pryzmat całości doświadczeń. W podanym przykładzie teorii psychologicznej są to doświadczenia na skali wieku życia człowieka. W astrologicznym chodzi o cykl każdego procesu jaki zachodzi wewnątrz człowieka lub z jego udziałem.

– Ogólność, która pozwala na analizę różnych obszarów przeżyć i działań ludzkich przez pryzmat dowolnej z faz. W psychologii interpretuje się przemiany fizyczne, psychologiczne, społeczne, intelektualne i w astrologii także możemy je wyodrębnić i przeanalizować zmiany zachodzące w każdej z faz.

Wskazanie trudności i możliwości, wyzwań i zagrożeń rozwojowych na każdym etapie. Przy tym, w astrologii analizie jednej fazy poświęcone są nieraz całe podręczniki.

 

Życie w świecie astrologii.

Powyższy opis nie wyczerpuje nie tylko psychologicznych, ale i astrologicznych schematów.

Tak jak psychologia klasyfikuje doświadczenia rodzinne, zawodowe, zmiany w obszarze intelektualnym (procesy poznawcze), tak astrologia posługuje się opisami klasyfikującymi np. umowną ,,jakość energii” jaka towarzyszy danemu procesowi.

Jest to opis ułatwiający zrozumienie danej fazy, pomagający uwewnętrznić ( zinternalizować ) znaczenie symbolu.

Jeżeli chodzi o to uwewnętrznienie, to muszę podkreślić, że nie mam na myśli ingerowanie w systemy etyczne a wyłącznie przyswojenie zasad. Pogłębione zrozumienie nie tylko umysłem ale i emocjami. To umożliwia posługiwanie się schematem poprzez  rozpoznawanie go w sobie i otoczeniu.

 

polityka a astrologia
Przykładowe wydarzenia w życiu państwa i obywateli w poszczególnych fazach astrologicznych.

 

 

W obszarze 12 wspomnianych faz można mówić o etapach indywidualnych, społecznych i międzypokoleniowych.

6 faz rozwoju indywidualnego w astrologii

Pierwsze fazy zachodzą poprzez interakcję ja ze środowiskiem zewnętrznym. Są to: prezentacja, działanie na posiadanych zasobach, odnajdywanie miejsca w otoczeniu, budowa bezpieczeństwa wewnętrznego na bazie zgromadzonych doświadczeń, kreatywne działanie w świecie zewnętrznym, szlifowania podporządkowania sobie otaczającej materii, własnych zasobów i swojej własnej woli.

 

Astrologiczne fazy rozwoju społecznego.

Są związane z kulturą, czyli życiem w społeczności ludzkiej z jej specyficznymi zasadami, hierarchią.

Faza, którą można określić jako fazę szansy. To rozwój, działania, które wspiera nasze wysiłki, pomagają realizować cele, aktywne wpływanie na poprawę warunków życia.

Z drugiej strony, to faza przyswojenia ograniczeń, odpowiedzialności, dostosowania do panujących warunków, hamowanie indywidualnej ekspansji przez otoczenie. 

 

3 astrologiczne fazy rozwoju międzypokoleniowego

Sytuacje, które zachodzą poprzez zderzenie jednostki z tymi czynnikami na które ma niewielki indywidualny wpływ. Jest to np. władza polityczna, władza wynikająca ze statusu majątkowego, pozycji w przedsiębiorstwie, niespodziewane wypadki, katastrofy, rewolucje jako władza masy, choroby i uwarunkowania genetyczne.

 

praca a astrologia
Przykładowe wydarzenia w życiu firmy w poszczególnych fazach astrologicznych.

 

 

W astrologii i ezoterycy mówimy też o żywiołach, które w dużym skrócie symbolizują:

Ogień-działanie

Woda-odczuwanie

Powietrze-myślenie

Ziemia-materializowanie

 

Nadana kolejność nie jest tu przypadkowa, ponieważ składa się znowu na opis procesu:

Impuls działania, zaistnienia sprawy->odczucia wynikające z reakcji otoczenia->przeanalizowanie sprawy->próba nadania działaniu przemyślanej, skoordynowanej formy

 

Zajmujemy się też kategorią określaną jako jakości:

Zmienną– zmieniającą

Kardynalną- przejściową, decyzyjną

Stałą-podtrzymującą

 

Jak uczyć się astrologii?

Kwestia faz rozwoju, jakości, żywiołów nie wyczerpuje tematu kontynuacji ludzkich doświadczeń w świecie astrologii. Tym bardziej interpretacji samego kosmogramu.

 

Wymienione przeze mnie fazy są zakodowane w postaci tzw. domów horoskopowych oraz znaków zodiaku Każda mandala zawiera w sobie zarówno znaki jak i domy. Ale są na niej przede wszystkim planety oraz inne obiekty kosmiczne (np. gwiazdy, umownie obliczane punkty fikcyjne). Wszystko to pozostaje ze sobą w zależnościach określanych przez kont odległości pomiędzy nimi. Nazywany jest aspektami .

 

Dlatego zainteresowane osoby powinny rozpocząć pracę od literacko-internetowych podróży. Zabierając się za lekturę warto jednak pamiętać, że nie wszyscy piszący mają takie samo podejście do tematu i filozofię. Niektórzy z nich uważają, że astrologia jest narzędziem przepowiadania przyszłości i odzwierciedleniem osobowości ludzi. Niekiedy można odnieść wrażenie, że uprawianie astrologii jest ściśle powiązane z wiarą o charakterze religijnym. Mój własny stosunek do tego tematu nie zmienia przekonania, że nawet odlegli moim założeniom autorzy książek astrologicznych, doskonale rozumieją i opisują tą symbolikę. Często proponują też związane z nią ćwiczenia rozwojowe.

Moja subiektywna lista najlepszych podręczników do nauki astrologii:

  1. Leszek Weres: “Homo Zodiacus”
  2. Leszek Weres ,,Mandala Życia”
  3. Włodzimierz Zylbertal: “Kosmiczny dar tożsamości”
  4. Rafał T. Prinke, L. Weres: “Mandala życia – astrologia”,
  5. Aleksander von Pronay: “Zarys astrologii urodzeniowej”
  6. Stephen Arroyo: “Astrologia, karma, transformacja”
  7. Stephen Arroyo ,,Cykle życia i związki interpersonalne”
  8. Stephen Arroyo,,Astrologia i psychologia”
  9. Tracy Marks: “Sztuka interpretacji kosmogramu”
  10. Tracy Marks: “Astrologia głębi”
  11. Dane Rudhyar “Domy astrologiczne”
  12. Donna Cunningham“Przewodnik ku samoświadomości”
  13. Wojciech Jóźwiak: “Astrologia samopoznania”
  14. Victor Orban: “Astrologia jako terapia”
  15. Bil Tierney: “Dynamika aspektów”
  16. Liz Greene: “Saturn”
  17. Piotr Pałagin: “Mity astrologów i psychoterapeutów”
  18. Ramaz Z. Zacharian: “Astropsychologia”
  19. Piotr Piotrowski: “Jung i astrologia”.
  20. Podwodnyj: “Domy”, ,,Planety”, ,,Znaki zodiaku”, ,,Ciała subtelne” ( kocham 😳  )

Część literatury została przybliżona tutaj

 

 

astrologia przykład synastrii
Przykładowy rysunek kosmogramu porównawczego.

Blogi astrologiczne:

http://izabelapodlaska.pl/

http://piotrpiotrowski.blog.onet.pl/

http://gwiazdologia.naszeszczescie.pl/

http://www.arturswiech.com/

http://www.astropasja.pl/

http://astromix.pl/

http://www.taraka.pl/nowosci_taraki

 

Programy do astrologii:

http://www.astro.com/ – możliwość nieodpłatnego wykreślania kilku rodzajów kosmogramu

http://www.astrologia.pl/urania.html – wersja testowa do popbrania nieodpłatnie

 

Jak pracować z symboliką astrologiczną ?

Możemy to robić analizując i usiłując interpretować symbole zawarte w mandalach będących wykresami. Należą do nich :

– komogramy osobiste wykreślane na podstawie daty, godziny i miejsca urodzenia 

– kosmogramy znanych postaci których spora lista dostępna jest tu 

– horoskopy porównawcze, czyli tzw. synastrie będące zestawieniem kosmogramów dwóch lub większej ilości osób

– kosmogramy tranzytowe  prezentujące zależność pomiędzy obiektami horoskopu urodzeniowego a obiektami w interesującym nas momencie czasowym.

 

 

komentarze

Dodaj komentarz